LINK

TIJDSCHRIFT VOOR LINKS-LIBERALISME

Archief voor januari, 2005

LINK nulnummer – januari 2005

link_jan2005
Met het nulnummer wil LINK een band leggen tussen de politieke wereld voor dagelijkse bekommernissen en de eerder academische wereld die van op een afstand zaken in ogenschouw neemt. We willen tijdschrift zijn dat een forum biedt voor gedurfde en onderbouwde kritische stellingen.

In het edito reflecteert Hugo Schiltz over technologische vooruitgang en zijn bewondering voor het menselijk vernuft. Niettemin koppelt hij aan deze ontwikkelingen ook enkel kritische reflecties. Allereerst geeft hij aan dat politiek en media onvoldoende tijd hebben om die vooruitgang op een volwaardige manier te toetsen. Hun handelen blijft daarom beperkt tot een oppervlakkige reflex. Ook staat Schiltz stil bij de natuurlijke band van de Vlaamse beweging en het links-liberalisme. De politieke strijd moet volgens hem gevoerd worden voor het behoud van de menselijke waardigheid in evenwicht tussen vrijheid en gelijkheid, los van de dictatuur van het dagelijks nieuws en los van de demagogische simplismen.

In het interview met Jan Terlouw, de grondlegger van D?66, zijn de gelijkenissen met Schiltz opvallend. Terlouw spreekt van een grote wisselwerking tussen het wettelijk systeem en het geweten van de mens. De wet volgt voort uit ons geweten, maar de wet helpt ons ook om het geweten verder te ontwikkelen. Hij stelt dat het een recht is plichten te hebben. Links-liberale thema?s concretiseert hij door middel van onderwijsvernieuwing en kenniseconomie.

Het links-liberalisme wordt verder ontrafeld door Michaƫl Wagemans. Hij toont aan hoe links en liberaal elkaar versterken. Links, opgevat als een streven naar gelijkheid van kansen, en liberaal, opgevat als een streven naar positieve en negatieve vrijheid, zijn niet contradictoir. Meer nog ze vullen elkaar aan. Wagemans geeft tevens overtuigend aan dat links-liberalisme geen ideologische eendagsvlieg is. Vanaf het einde van de 19e eeuw tot vandaag en van Keynes tot Hobhouse wordt onomstotelijk bewezen dat het links-liberalisme zijn plaats in het Europese ideologische Panthenon verdient.

Madereel en Walgraeve geven een visie op de evolutie van volksunie naar Spirit. De Volksunie koos altijd voor ?meer Vlaanderen? uit bezorgdheid voor een ?beter Vlaanderen?. Het was niet de overheveling van bevoegdheden dat van het allergrootste belang was, wel de invulling van deze bevoegdheden. Spirit heeft zich volgens Madereel en Walgraeve uitdrukkelijk op de historische lijn van de Volksunie geplaatst. Niet enkel door de federalistische houding over te nemen, maar ook door de nadruk te leggen op dezelfde thema’s van gelijke kansen, pluralisme, ecologie, … .

Voorts worden er in het nummer twee degelijke inhoudelijke bijdrages naar voor geschoven. Bernard Mazijn heeft het over Duurzame Ontwikkeling. Op basis van het Brundtlandrapport geeft hij een verduidelijking van de term duurzaam. Ook toetst hij duurzame ontwikkeling aan de drie basisbegrippen van Spirit, namelijk vrijheid, gelijke kansen en verantwoordelijkheid.

Frank Ingelaere schrijft over het kaderverdrag ter bescherming van nationale minderheden. Dit minderhedenverdrag duikt immers regelmatig op in communautaire discussies. Franstalige partijen ijveren voor de ratificatie van het verdrag door Belgiƫ, terwijl de Vlaamse partijen hier eerder negatief tegenover staan. De bijdrage gaat dieper in op de achtergronden van dit verdrag en bekijkt de mogelijke toepassingen voor ons land.

Het nummer eindigt met 3 besprekingen van respectievelijk een theaterstuk “Rijstpap, tulpen en Jihad”, een boek “How Wall Street created a nation: het Panamaschandaal” en een rapport “World economic and Social Survey 2004”.

Lees de rest van dit artikel »